تو از جنس منی نه از سنگ نه از اهن
سزاوار منی نه هر عابر و هر رهزن
تو از رنگ منی به رنگ خاکی
نزارم که بگیری به خود رنگ جدایی
تو آوازه منی عطر نیازی
به دریای غمم ساحل رازی
تو از معبد عاشقای پاکی
به دنبال توام هر جا که باشی
تو خاطره روز وصالی
تو بوی خوش و آوای بهاری
تو شمعی من دورتو گردم
بسوزانی پرم و باز بگردم
تو خود عشقی عاطفه هستی
تو روشنی دل تاریک من هستی