ونترسیم ازمرگ
مرگ پایان کبوتر نیست
مرگ درذهن اقاقی جاریست
مرگ در آّب وهوای خوش اندیشه نشیمن دارد
مرگ درذات شب دهکده ازصبح سخن می گوید
مرگ باخوشه انگور می آید به دهان
مرگ درحنجره سرخ گلو می خواند
مرگ مسئول قشنگی پر شاپرک است
مرگ گاهی ریحان میچیند
گاه درسایه نشسته است به ما می نگرد
وهمه میدانیم
          ریه های لذت پر اکسیژن مرگ است
                                                                                 صدای پای آب